Brontochion Monastery

Mystras, Greece

Brontochion Monastery is located on the northern slope of Mystras, an archaeological site dedicated as UNESCO World Heritage Site. The abbot Pachomius incorporated into  the small church of the Hodegetria, or 'Aphentikon', as the monastery's catholicon. The church was reconstructed and completed around 1310.

Comments

Your name

Website (optional)



Address

Unnamed Road, Mystras, Greece
See all sites in Mystras

Details

Founded: 1308-1322
Category: Religious sites in Greece

More Information

en.wikipedia.org

Rating

4.7/5 (based on Google user reviews)

User Reviews

Manolis Akoumianakis (2 years ago)
Το Βροντόχι κατά την περίοδο ακμής του Μυστρά, υπήρξε κέντρο έντονης πνευματικής κίνησης. Εδώ δίδαξε ο φιλόσοφος Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων, σε ένα κύκλο επιφανών μαθητών όπως τον μετέπειτα καρδινάλιο της Ρωμαϊκής Εκκλησίας Βησσαρίωνα και τον τελευταίο ιστορικό του Βυζαντίου, Λαόνικο Χαλκοκονδύλη. Ο Πλήθων ίδρυσε εδώ στον Μυστρά μια μυστική αδελφότητα, στην οποία δίδαξε μια θεωρία πλατωνικής εμπνεύσεως εκθειάζοντας την ανόρθωση ενός εξαγνισμένου παγανισμού. Το Βροντόχι απολάμβανε μεγάλων τιμών από την κεντρική εξουσία, δεχόταν αυτοκρατορικές δωρεές, με αποτέλεσμα να συσσωρεύσει πλούτη και ισχύ. Είχε μια από τις σπουδαιότερες βιβλιοθήκες της Αυτοκρατορίας, είχε σπουδαία βιβλιοθήκη, αποτελούσε το κέντρο της πνευματικής κίνησης του Μυστρά και ήταν σύγχρονος τόπος ταφής των δεσποτών. Μέσα στο μοναστηριακό συγκρότημα του Βροντοχίου υπάρχουν οι δύο επιβλητικότερες εκκλησίες του Μυστρά, των Αγίων Θεοδώρων και της Παναγίας της Οδηγήτριας. Οι Άγιοι Θεόδωροι είναι ο ένας από τους δύο ναούς του Βροντοχίου, κτίστηκε στο χρονικό διάστημα από το 1290 μέχρι το 1298 από τον ηγούμενο Δανιήλ και το μέγα πρωτοσύγκελο Πελοποννήσου Παχώμιο. Ανήκει στον οκταγωνικό τύπο και στις τέσσερις γωνίες διαμορφώνονται ισάριθμα νεκρικά παρεκκλήσια όπου θάβονταν οι δεσπότες. Η εξωτερική του εμφάνιση με τις αλλεπάλληλες στέγες, τις καμάρες, τον μεγάλο κεντρικό τρούλο, τα τοξωτά παράθυρα, τις οδοντωτές ταινίες, διαμορφώνουν ένα σύνολο όπου επικρατεί η κομψότητα και η χάρη, η λεπτή γραμμή και η αρμονική σύνθεση. Οι λίγες τοιχογραφίες που σώζονται ανήκουν στο πρώτο μισό του 14ου αιώνα και φέρουν καταφανή την επίδραση της Μακεδονικής Σχολής. Η Παναγία Οδηγήτρια ιδρύθηκε από τον Αρχιμανδρίτη Παχώμιο το 1310 πάνω σε κωνσταντινουπολίτικο σχέδιο, είναι ο πρώτος ναός του Μυστρά που εφαρμόζει σύνθετο αρχιτεκτονικό τύπο, τρίκλιτη βασιλική στην κάτοψη και πάνω τετρακίονος σταυροειδής πεντάτρουλος, σχήμα που θα εφαρμοστεί αργότερα και στην Παντάνασσα. Στα πλάγια διαμορφώνονται στοές και παρεκκλήσια, στο χτίσιμο χρησιμοποιήθηκαν πωρόλιθοι και δουλεύτηκε το μάρμαρο για την εσωτερική επένδυση, δείγμα της οικονομικής ευχέρειας που υπήρχε. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι τα χρυσόβουλα των αυτοκρατόρων, όπου αναγράφονται τα διάφορα προνόμια που είχαν παραχωρήσει στο Βροντόχι οι αυτοκράτορες του Βυζαντίου.
Vasilis Xrysikakis (2 years ago)
Μεγαλοπρέπεια! Απίστευτη ομορφιά!
Shane R (2 years ago)
Spiritually sublime to experience and wondrous to explore :)
Saltets G (2 years ago)
Интересный монастырь. Интересная церковь Богоматери Одигитрии 1311 года с древними фресками. Спускаясь с верхней части Мистры или поднимаясь с нижней не все сюда заходят, но вы зайдите, не пожалеете.
Добрыня Борисович (3 years ago)
Красивая церковь с фресками.
Powered by Google

Featured Historic Landmarks, Sites & Buildings

Historic Site of the week

Derbent Fortress

Derbent is the southernmost city in Russia, occupying the narrow gateway between the Caspian Sea and the Caucasus Mountains connecting the Eurasian steppes to the north and the Iranian Plateau to the south. Derbent claims to be the oldest city in Russia with historical documentation dating to the 8th century BCE. Due to its strategic location, over the course of history, the city changed ownership many times, particularly among the Persian, Arab, Mongol, Timurid, Shirvan and Iranian kingdoms.

Derbent has archaeological structures over 5,000 years old. As a result of this geographic peculiarity, the city developed between two walls, stretching from the mountains to the sea. These fortifications were continuously employed for a millennium and a half, longer than any other extant fortress in the world.

A traditionally and historically Iranian city, the first intensive settlement in the Derbent area dates from the 8th century BC. The site was intermittently controlled by the Persian monarchs, starting from the 6th century BC. Until the 4th century AD, it was part of Caucasian Albania which was a satrap of the Achaemenid Persian Empire. In the 5th century Derbent functioned as a border fortress and the seat of Sassanid Persians. Because of its strategic position on the northern branch of the Silk Route, the fortress was contested by the Khazars in the course of the Khazar-Arab Wars. In 654, Derbent was captured by the Arabs.

The Sassanid fortress does not exist any more, as the famous Derbent fortress as it stands today was built from the 12th century onward. Derbent became a strong military outpost and harbour of the Sassanid empire. During the 5th and 6th centuries, Derbent also became an important center for spreading the Christian faith in the Caucasus.

The site continued to be of great strategic importance until the 19th century. Today the fortifications consist of two parallel defence walls and Naryn-Kala Citadel. The walls are 3.6km long, stretching from the sea up to the mountains. They were built from stone and had 73 defence towers. 9 out of the 14 original gates remain.

In Naryn-Kala Citadel most of the old buildings, including a palace and a church, are now in ruins. It also holds baths and one of the oldest mosques in the former USSR.

In 2003, UNESCO included the old part of Derbent with traditional buildings in the World Heritage List.