Peribleptos Monastery

Mystras, Greece

The Peribleptos Monastery is a late Byzantine-era monastery in Mystras, Greece. It was probably built in the mid-14th century by the first Despot of the Morea, Manuel Kantakouzenos, and named after one of the most celebrated monasteries of Byzantine Constantinople. The Monastery is built into the side of a cliff with a cave supporting the structure. This architectural style is known as the Mystras style and is prevalent in several churches and monasteries in the area, this style is typified by a resemblance to a castle. It is constructed of squared stones with inlaid tiles. The complexity and unique variations of the shape of the structure of the exterior create an interior surface inside the monastery that lends itself to the ethereal quality of the frescoes covering the walls.

The frescos in the main church, dating between 1348 and 1380, are a very rare surviving late Byzantine cycle, are crucial for the understanding of Byzantine art. These works have been connected with the Cretan and Macedonian art schools.

The relics include a fresco of Saint John the Baptist in a scene of The Baptism of Christ. Another notable relic is the head of Saint Gregory of Nazianzus, 4th-century Archbishop of Constantinople.

References:

Comments

Your name

Website (optional)



Address

Unnamed Road, Mystras, Greece
See all sites in Mystras

Details

Founded: c. 1348
Category: Religious sites in Greece

Rating

4.9/5 (based on Google user reviews)

User Reviews

dernakovski (2 years ago)
Потрясающее место в древней Мистре. Рекомендую посетить каждому. На стенах древние сохранившиеся фрески. Атмосферная архитектура. Рядом с главным храмом наполненная часовня.
Manolis Akoumianakis (2 years ago)
Το μοναστήρι της Περιβλέπτου βρίσκεται στη νοτιοανατολική άκρη του εξωτερικού τείχους, αφιερωμένο στη Παναγία. H εκκλησία δεν φέρει επιγραφικές μαρτυρίες, που να διαφωτίζουν την πρώιμη ιστορία της. Σώζεται μόνο ένα διπλό μονόγραμμα πάνω από την πόρτα του μεταγενέστερου πλάγιου νάρθηκα, που διαβάζεται "Λέοντος του Mαυρόπαπα". Πρόκειται προφανώς για το χορηγό του νάρθηκα. Έχει διατηρηθεί ζωγραφική παράσταση των κτητόρων, που είναι ένα ζευγάρι ευγενών, χωρίς όμως τα ονόματά τους. Πιθανολογείται να ιδρύθηκε στα μέσα του 14ου αιώνα από τον πρώτο δεσπότη του Μυστρά, Μανουήλ Καντακουζηνό (1348-1380) και τη σύζυγό του Ισαβέλλα de Lusignan. Σε αυτό το συμπέρασμα οδηγεί ότι η μαρμάρινη πλάκα επάνω από την τοξωτή πύλη, που απεικονίζονται δύο όρθια αντωπά λιοντάρια αποτελούσαν το οικόσημο του Μανουήλ Καντακουζηνού και της συζύγου του. Από το μοναστήρι σώζονται ο περίβολος με την εσωτερική και εξωτερική του πύλη, ο πύργος της Τράπεζας, δύο κτίσματα και το καθολικό. Μεταγενέστερα είναι τα παρεκκλήσια του ναού, του Αγίου Παντελεήμονα και της Αγίας Παρασκευής δίπλα στις αψίδες, και της Αγίας Αικατερίνης. Το καθολικό ανήκει στον τύπο του απλού δικιόνιου σταυροειδούς εγγεγραμμένου ναού, με πεντάπλευρες αψίδες στο ιερό. Οι τοίχοι του ναού είναι κτισμένοι σύμφωνα με το συνηθισμένο ελλαδικό πλινθοπερίκλειστο σύστημα. Το εσωτερικό του είναι πλούσια διακοσμημένο, με γλυπτά και τοιχογραφίες. Τα γλυπτά προέρχονται κυρίως από παλαιότερα μνημεία, ενώ ο τοιχογραφικός διάκοσμος, έργο τεσσάρων αγιογράφων, χρονολογείται περίπου στο έτος 1360. Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα σωζόμενα ζωγραφικά σύνολα του 14ου αιώνα και συνδέεται με την καλλιτεχνική παράδοση της Κωνσταντινούπολης. Η ζωγραφική της Περιβλέπτου θεωρείται προδρομική τέχνη, αφού απ' αυτήν άντλησε και εμπνεύστηκε τα θέματά της η Κρητική Σχολή, οι τοιχογραφίες στην Περίβλεπτο ως ένα από τα σπουδαιότερα ζωγραφικά σύνολα της υστεροβυζαντινής ζωγραφικής, καθώς, μάλιστα, δεν σώζονται ανάλογα σύνολα σε μνημεία της ίδιας εποχής στην πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας, την Κωνσταντινούπολη.
Vasilis Xrysikakis (2 years ago)
Γύρισαν πίσω για να το δω γιατί το προσπέρασα! Ίσως η ωραιότερη εκκλησία! Και ο ξεναγός άψογος Καθίσαμε και μιλήσαμε ώρα και ήταν πολύ κατατοπιστικός! Στην επόμενη περιήγηση μου στο Μυστρά θα περάσω πάλι απο το εκκλησάκι το συγκεκριμένο. Οι τοιχογραφίες ειναι σε αρκετά καλή κατάσταση. Μοναδικό και σε γυρνάει πίσω σε πολλούς αιώνες! Ο Κωνσταντίνος παλαιολόγος γνώριζε.
Pa Li (2 years ago)
прелепа црква у овиру некадашњег старог града, град где је крунисан последњи византијски цар Константин XI
Nancy Gavakou (3 years ago)
The beauty of ancient mistras
Powered by Google

Featured Historic Landmarks, Sites & Buildings

Historic Site of the week

Luxembourg Palace

The famous Italian Medici family have given two queens to France: Catherine, the spouse of Henry II, and Marie, widow of Henry IV, who built the current Luxembourg palace. Maria di Medici had never been happy at the Louvre, still semi-medieval, where the fickle king, did not hesitate to receive his mistresses. The death of Henry IV, assassinated in 1610, left the way open for Marie's project. When she became regent, she was able to give special attention to the construction of an imposing modern residence that would be reminiscent of the Palazzo Pitti and the Boboli Gardens in Florence, where she grew up. The development of the 25-hectare park, which was to serve as a jewel-case for the palace, began immediately.

The architect, Salomon de Brosse, began the work in 1615. Only 16 years later was the palace was completed. Palace of Luxembourg affords a transition between the Renaissance and the Classical period.

In 1750, the Director of the King's Buildings installed in the wing the first public art-gallery in France, in which French and foreign canvases of the royal collections are shown. The Count of Provence and future Louis XVIII, who was living in Petit Luxembourg, had this gallery closed in 1780: leaving to emigrate, he fled from the palace in June 1791.

During the French Revolution the palace was first abandoned and then moved as a national prison. After that it was the seat of the French Directory, and in 1799, the home of the Sénat conservateur and the first residence of Napoleon Bonaparte, as First Consul of the French Republic. The old apartments of Maria di Medici were altered. The floor, which the 80 senators only occupied in 1804, was built in the middle of the present Conference Hall.

Beginning in 1835 the architect Alphonse de Gisors added a new garden wing parallel to the old corps de logis, replicating the look of the original 17th-century facade so precisely that it is difficult to distinguish at first glance the old from the new. The new senate chamber was located in what would have been the courtyard area in-between.

The new wing included a library (bibliothèque) with a cycle of paintings (1845–1847) by Eugène Delacroix. In the 1850s, at the request of Emperor Napoleon III, Gisors created the highly decorated Salle des Conférences, which influenced the nature of subsequent official interiors of the Second Empire, including those of the Palais Garnier.

During the German occupation of Paris (1940–1944), Hermann Göring took over the palace as the headquarters of the Luftwaffe in France, taking for himself a sumptuous suite of rooms to accommodate his visits to the French capital. Since 1958 the Luxembourg palace has been the seat of the French Senate of the Fifth Republic.