Collegiate Church

Dobre Miasto, Poland

The Gothic collegiate complex built from 1357–1389, with a splendid church, on which Pope John Paul II conferred the title of minor basilica (1989). Undoubtedly, one of the biggest tourist attractions beside the magnificent interior and furnishings of the church is the organ with 49 tones and 3522 pipes. The former capitulary library houses a parish museum, which is open to visitors. It contains the remains of the old outfit of the collegiate. Unfortunately, the rich vault as well as the collection of books and manuscripts largely scattered after World War II.

References:

Comments

Your name

Website (optional)



Details

Founded: 1357-1389
Category: Religious sites in Poland

Rating

4.5/5 (based on Google user reviews)

User Reviews

Piotr Hensoldt (5 months ago)
Piękny średniowieczny kościół. Wraz z przykościelnymi budynkami tworzy zamknięty kompleks z jedną brama wjazdową i wewnętrznym dziedzińcem.
henryk dudek (7 months ago)
Kolegiata w Dobrym Mieście to jeden z największych i najpiękniejszych kościołów na Warmii i Mazurach. Bazylika dobromiejska jest drugą co do wielkości świątynią na Warmii. Tylko nieznacznie ustępuje rozmiarami katedrze fromborskiej.W środku możemy zobaczyć między innymi ołtarz mariacki z około 1430 roku. Kościół jest częścią gotyckiego zespołu kolegiackiego, kompleksu architektonicznego złożonego z zabudowań mieszkalnych i gospodarczych, i orientowanego kościoła, który wpisany w ciąg murów miejskich, przy braku zabudowań zamkowych w mieście, miał pełnić także funkcję obronną. Kolegiatę zbudowano w latach 1357 - 1389. Ma długość 61,5 metra i szerokość 25,5 m. Na jubileusz 600-lecia ukończenia jej budowy Papież Jan Paweł II 19 maja 1989 roku obdarzył kościół tytułem i godnością Bazyliki Mniejszej. Ołtarz główny powstał w latach 1743-1748. Zdobią go rzeźby męczenników Wojciecha i Stanisława. W nawie południowej znajduje się ołtarz mariacki z około 1430 roku. W nawie północnej późnogotycki tryptyk z rzeźbioną grupą św. Anny Samotrzeć z około 1500. Przy drugim filarze południowym jest ołtarz św. Sebastiana (z 1642). Po przeciwległej stronie znajduje się ołtarz Trójcy Świętej z końca XVII wieku. Bogato zdobiona ambona pochodzi z 1693 roku. W latach 1872-1882 kościół został poddany regotyzacji, podczas której usunięto większość nawarstwień nowożytnych, jednocześnie pozbawiając świątynię sprzętów w stylu barokowym i manierystycznym. Poczatek budowy organów to 1604 rok - zawarto wtedy kontrakt na budowę głównych organów z organmistrzem Hansem Kawelem (Kauelem) ze Świętej Siekierki. Instrument ten był odnawiany w 1650 roku przez Michała Mollera z Gdańska. Nowe organy konsekrowano w 1837 roku. Prospekt do nich powstał w latach 80-tych XIX wieku. Instrument był naprawiany w 1898 roku, a następnie w latach 1932-1933 przez Bruno Goebela z Królewca. Po 1945 roku stopniowo zniszczeniu uległo 75% instrumentu. Jego remont i rozbudowę przeprowadzono w latach 1983-1988. Ich autorem był Marian Nawrot z Wronek koło Poznania. Kościół przechodził kilka remontów, z których najbardziej widoczna była przebudowa w latach 90-tych XIX wieku, kiedy to przełożono dach świątyni, wyremontowano wieżyczkę zegarową i powiększono wieżę o jedną kondygnację poprawiając tym proporcje gotyckiej budowli. Pracami kierował wówczas architekt Georg Quednow, syn miejscowego burmistrza. W jednym z okien zachował się przedwojenny fragment witraża ze św. Cecylią. Wyjątkową urodę wnętrza bazyliki tworzy szczególne połączenie gotyckich murów z barokowym wystrojem świątyni. Świątynia uniknęła też zniszczeń jakie spadły na większość zabudowań miasta w czasie II wojny światowej. Wysiłek przywracania gotyckiej świetności podjęto też na przełomie lat 70-tych i 80-tych XX wieku. Wielkie zasługi położył wówczas proboszcz dobromiejski ksiądz Emil Rzeszutek. M.in. w obu skrzydłach odsłonięto arkady krużganków, w 1984 roku w nawie głównej kościoła zawieszono odrestaurowany krzyż, w latach 1983-1988 przeprowadzono także remont i rozbudowę organów. Od tego czasu w Dobrym Mieście zaczęto organizować koncerty organowe. W sobotę, 17 maja 2014 r, o godz. 15.00 w Bazylice w Dobrym Mieście odbyło się historyczne spotkanie z cudownie uzdrowioną Kostarykanką, Panią Floribeth Mora Diaz, która w swoim świadectwie dzieliła się radością z tego, że wobec niej Pan Bóg okazał swoje Miłosierdzie i obdarzył łaską uzdrowienia za wstawiennictwem Święto Jana Pawła II. To niezwykłe uzdrowienie zostało uznane za cud w procesie kanonizacyjnym Jana Pawła II. Swiadectwo Floribeth uzupełnił swoim słowem jej mąż Kevin, który podzielił sie swoim przeżyciem choroby żony i doświadczeniem jej cudownego uzdrowienia.
Robert Głowacki (9 months ago)
Bazylika Najświętszego Zbawiciela i Wszystkich Świętych jest częścią gotyckiego zespołu kolegiackiego. Budowę obecnego kościoła rozpoczęto w połowie XIV w.
Wojciech Kalamarz (9 months ago)
no i po co przewodniki turystyczne tak zachwalają tę bazylikę, jak ona zamknięta i zobaczyć od środka nie można.... nawet w sezonie letnim.... przykre....
Sebastian Kowalewski (14 months ago)
Ogromny kościół robiący przytłaczające wrażenie. Ściany i misternie skonstruowane stropy przepełnione duchem wiary. W tym kościele można poczuć tchnienie Boga.
Powered by Google

Featured Historic Landmarks, Sites & Buildings

Historic Site of the week

Porta Nigra

The Porta Nigra (Latin for black gate) is the largest Roman city gate north of the Alps. It is designated as part of the Roman Monuments, Cathedral of St. Peter and Church of Our Lady in Trier UNESCO World Heritage Site. The name Porta Nigra originated in the Middle Ages due to the darkened colour of its stone; the original Roman name has not been preserved. Locals commonly refer to the Porta Nigra simply as Porta.

The Porta Nigra was built in grey sandstone between 186 and 200 AD. The original gate consisted of two four-storied towers, projecting as near semicircles on the outer side. A narrow courtyard separated the two gate openings on either side. For unknown reasons, however, the construction of the gate remained unfinished. For example, the stones at the northern (outer) side of the gate were never abraded, and the protruding stones would have made it impossible to install movable gates. Nonetheless, the gate was used for several centuries until the end of the Roman era in Trier.

In Roman times, the Porta Nigra was part of a system of four city gates, one of which stood at each side of the roughly rectangular Roman city. The Porta Nigra guarded the northern entry to the Roman city, while the Porta Alba (White Gate) was built in the east, the Porta Media (Middle Gate) in the south, and the Porta Inclyta (Famous Gate) in the west, next to the Roman bridge across the Moselle. The gates stood at the ends of the two main streets of the Roman Trier, one of which led north-south and the other east-west. Of these gates, only the Porta Nigra still exists today.

In the early Middle Ages the Roman city gates were no longer used for their original function and their stones were taken and reused for other buildings. Also iron and lead braces were broken out of the walls of the Porta Nigra for reuse. Traces of this destruction are still clearly visible on the north side of the gate.

After 1028, the Greek monk Simeon lived as a hermit in the ruins of the Porta Nigra. After his death (1035) and sanctification, the Simeonstift monastery was built next to the Porta Nigra to honor him. Saving it from further destruction, the Porta Nigra was transformed into a church: The inner court of the gate was roofed and intermediate ceilings were inserted. The two middle storeys of the former gate were converted into church naves: the upper storey being for the monks and the lower storey for the general public. The ground floor with the large gates was sealed, and a large outside staircase was constructed alongside the south side (the town side) of the gate, up to the lower storey of the church. A small staircase led further up to the upper storey. The church rooms were accessible through former windows of the western tower of the Porta Nigra that were enlarged to become entrance doors (still visible today). The top floor of the western tower was used as church tower, the eastern tower was leveled, and an apse added at its east side. An additional gate - the much smaller Simeon Gate - was built adjacent to the East side of the Porta Nigra and served as a city gate in medieval times.

In 1802 Napoleon Bonaparte dissolved the church in the Porta Nigra and the monastery beside it, along with the vast majority of Trier"s numerous churches and monasteries. On his visit to Trier in 1804, Napoleon ordered that the Porta Nigra be converted back to its Roman form. Only the apse was kept; but the eastern tower was not rebuilt to its original height. Local legend has it that Napoleon originally wanted to completely tear down the church, but locals convinced him that the church had actually been a Gaulish festival hall before being turned into a church. Another version of the story is that they told him about its Roman origins, persuading him to convert the gate back to its original form.

In 1986 the Porta Nigra was designated a World Heritage Site, along with other Roman monuments in Trier and its surroundings. The modern appearance of the Porta Nigra goes back almost unchanged to the reconstruction ordered by Napoleon. At the south side of the Porta Nigra, remains of Roman columns line the last 100 m of the street leading to the gate. Positioned where they had stood in Roman times, they give a slight impression of the aspect of the original Roman street that was lined with colonnades. The Porta Nigra, including the upper floors, is open to visitors.