Broederenkerk is a Roman Catholic church built between 1335-1338 to the site of earlier abbey. In the 16th century it was moved as a Reformed church by Calvinists, but returned to Catholic in 1799.

References:

Comments

Your name

Website (optional)



Details

Founded: 1335-1338
Category: Religious sites in Netherlands

Rating

4/5 (based on Google user reviews)

User Reviews

Peter van Maastrigt (2 years ago)
Wat een pracht van een Kerstexpositie en het orgel met prachtig orgelwerk van de organist en het koor tijdens Kerst: adembenend!
Stan C. Akubuo (2 years ago)
Wonderful Catholic church with great archtechural design.
Leo J.F. de Ruiter (2 years ago)
De Broederenkerk is een RK Kerk en wordt ook wel officieel de rooms-katholieke Sint-Lebuïnuskerk genoemd, gebouwd tussen 1335 en 1338 in opdracht van Eleonora van Engeland, destijds hertogin van Gelre. Voordat de kerk werd gebouwd, was op die plaats rond 1300 al een klooster gesticht door de minderbroeders franciscanen. Dat was allemaal gesitueerd aan de Broederenstraat c.q. Broederenplein te Deventer. Niet te verwarren met de Grote of Lebuïnuskerk aan het Grote Kerkhof, ook in de middeleeuwen ontstaan en ook als RK Kerk. De latere godsdienstoorlogen en reformatie zorgde ervoor dat beide kerken Protestants werden (overigens door zwaar bevochten godsdienstoorlogen, vergelijkbaar met het huidige Noord Ierland). De Grote Kerk is NH gebleven, de Broederenkerk is tijdens de Bataafse Republiek toen de kerkgebouwen van Deventer opnieuw verdeeld werden tussen de verschillende geloofsrichtingen, voor het eerst na twee eeuwen, in 1799 weer in bezit van de Deventer katholieke gemeenschap gekomen. Dus twee kerken, uit de middeleeuwen, twee dezelfde oorspronkelijke namen, oorspronkelijk RK, maar geleden onder de godsdienstoorlogen waardoor de ene blijvend NH werd en de ander RK. Rampen, branden, oorlogen allen hebben deel uitgemaakt van deze kerk en na de overdracht aan Stichting Cultuurfond Broederkerk zijn restauraties gestart. In de jaren 1865-1868 werden belangrijke werkzaamheden aan de Broederenkerk uitgevoerd door de Rotterdamse architect H.J. van der Brink. De kerk werd gerestaureerd en aan de oostkant verlengd. Voor het hoofdschip bouwde men een neogotisch portaal. In 1886 werd de hoge neogotische dakruiter geplaatst ter vervanging van het bouwvallig geworden torentje. Ontwerper was waarschijnlijk de genoemde te Riele, inmiddels zelf architect. De kerk is een tweebeukige gotische hallenkerk, maar heeft door de dakruiter en het portaal een neogotisch uiterlijk. Dat laatste geldt nog sterker voor het interieur, met name de meubilering. De gebrandschilderde ramen zijn vervaardigd door twee van de meeste bekende katholieke ateliers, te weten Mengelberg in Utrecht en de gebroeders Nicolas in Roermond. Mengelberg maakte onder meer de Lebuïnus-taferelen (1915) in het grote schip, terwijl Nicolas de levens van Willibrordus (1911) en Bonifatius (1922) uitbeeldde. De muurschilderingen zijn van de hand van Jan Dunselman (1863-1931). Te noemen zijn voorts de kruiswegstaties uit 1857 door de Amsterdamse schilder C.F. Philippeau (1825-1897), die in 14 taferelen het leven van Christus verbeeldde; het doopvont uit 1852 van J.Th.Stracké (1817-1891); de preekstoel ui 1838 door de Deventer beeldhouwer G. van Poorten (1804-1874); de reliekschrijn uit 1891 door J.H.Brom. Het orgel is in 1868 gebouwd door de Duitse gebroeders Ibach in een kast van de Deventer beeldhouwers van Poorten, in 1954-55 uitgebreid door de fa.Verschuren. De kerk is in 1972 inwendig opnieuw gewijzigd, waarbij het liturgisch centrum werd verplaatst. Tijdens het verwijderen van de vloer werden in dat jaar een groot aantal grafzerken en-stenen gevonden waarvan de belangrijkste in de nieuwe vloer zijn ingepast. In de jaren 1982-1984 is het gebouw grondig gerestaureerd in constructieve zin onder leiding van architectenbureau Roebbers en Klein Douwel. Ter bezichtiging is de kerk open op vrijdag en zaterdag van 11 tot 16 uur. Bovendien op de koopzondagen (doorgaans de eerste zondag van de maand), van na de viering om 11 uur tot 15 uur. Er is heel veel van historische waarde te bezichtigen.
Dian Padma (2 years ago)
A beautiful and serene church
Tim Kattevilder (4 years ago)
It's a beautiful church and it's a delight to sing in.
Powered by Google

Featured Historic Landmarks, Sites & Buildings

Historic Site of the week

Luxembourg Palace

The famous Italian Medici family have given two queens to France: Catherine, the spouse of Henry II, and Marie, widow of Henry IV, who built the current Luxembourg palace. Maria di Medici had never been happy at the Louvre, still semi-medieval, where the fickle king, did not hesitate to receive his mistresses. The death of Henry IV, assassinated in 1610, left the way open for Marie's project. When she became regent, she was able to give special attention to the construction of an imposing modern residence that would be reminiscent of the Palazzo Pitti and the Boboli Gardens in Florence, where she grew up. The development of the 25-hectare park, which was to serve as a jewel-case for the palace, began immediately.

The architect, Salomon de Brosse, began the work in 1615. Only 16 years later was the palace was completed. Palace of Luxembourg affords a transition between the Renaissance and the Classical period.

In 1750, the Director of the King's Buildings installed in the wing the first public art-gallery in France, in which French and foreign canvases of the royal collections are shown. The Count of Provence and future Louis XVIII, who was living in Petit Luxembourg, had this gallery closed in 1780: leaving to emigrate, he fled from the palace in June 1791.

During the French Revolution the palace was first abandoned and then moved as a national prison. After that it was the seat of the French Directory, and in 1799, the home of the Sénat conservateur and the first residence of Napoleon Bonaparte, as First Consul of the French Republic. The old apartments of Maria di Medici were altered. The floor, which the 80 senators only occupied in 1804, was built in the middle of the present Conference Hall.

Beginning in 1835 the architect Alphonse de Gisors added a new garden wing parallel to the old corps de logis, replicating the look of the original 17th-century facade so precisely that it is difficult to distinguish at first glance the old from the new. The new senate chamber was located in what would have been the courtyard area in-between.

The new wing included a library (bibliothèque) with a cycle of paintings (1845–1847) by Eugène Delacroix. In the 1850s, at the request of Emperor Napoleon III, Gisors created the highly decorated Salle des Conférences, which influenced the nature of subsequent official interiors of the Second Empire, including those of the Palais Garnier.

During the German occupation of Paris (1940–1944), Hermann Göring took over the palace as the headquarters of the Luftwaffe in France, taking for himself a sumptuous suite of rooms to accommodate his visits to the French capital. Since 1958 the Luxembourg palace has been the seat of the French Senate of the Fifth Republic.