Broederenkerk is a Roman Catholic church built between 1335-1338 to the site of earlier abbey. In the 16th century it was moved as a Reformed church by Calvinists, but returned to Catholic in 1799.

References:

Comments

Your name

Website (optional)



Details

Founded: 1335-1338
Category: Religious sites in Netherlands

Rating

4/5 (based on Google user reviews)

User Reviews

Peter van Maastrigt (7 months ago)
Wat een pracht van een Kerstexpositie en het orgel met prachtig orgelwerk van de organist en het koor tijdens Kerst: adembenend!
Stan C. Akubuo (14 months ago)
Wonderful Catholic church with great archtechural design.
Leo J.F. de Ruiter (15 months ago)
De Broederenkerk is een RK Kerk en wordt ook wel officieel de rooms-katholieke Sint-Lebuïnuskerk genoemd, gebouwd tussen 1335 en 1338 in opdracht van Eleonora van Engeland, destijds hertogin van Gelre. Voordat de kerk werd gebouwd, was op die plaats rond 1300 al een klooster gesticht door de minderbroeders franciscanen. Dat was allemaal gesitueerd aan de Broederenstraat c.q. Broederenplein te Deventer. Niet te verwarren met de Grote of Lebuïnuskerk aan het Grote Kerkhof, ook in de middeleeuwen ontstaan en ook als RK Kerk. De latere godsdienstoorlogen en reformatie zorgde ervoor dat beide kerken Protestants werden (overigens door zwaar bevochten godsdienstoorlogen, vergelijkbaar met het huidige Noord Ierland). De Grote Kerk is NH gebleven, de Broederenkerk is tijdens de Bataafse Republiek toen de kerkgebouwen van Deventer opnieuw verdeeld werden tussen de verschillende geloofsrichtingen, voor het eerst na twee eeuwen, in 1799 weer in bezit van de Deventer katholieke gemeenschap gekomen. Dus twee kerken, uit de middeleeuwen, twee dezelfde oorspronkelijke namen, oorspronkelijk RK, maar geleden onder de godsdienstoorlogen waardoor de ene blijvend NH werd en de ander RK. Rampen, branden, oorlogen allen hebben deel uitgemaakt van deze kerk en na de overdracht aan Stichting Cultuurfond Broederkerk zijn restauraties gestart. In de jaren 1865-1868 werden belangrijke werkzaamheden aan de Broederenkerk uitgevoerd door de Rotterdamse architect H.J. van der Brink. De kerk werd gerestaureerd en aan de oostkant verlengd. Voor het hoofdschip bouwde men een neogotisch portaal. In 1886 werd de hoge neogotische dakruiter geplaatst ter vervanging van het bouwvallig geworden torentje. Ontwerper was waarschijnlijk de genoemde te Riele, inmiddels zelf architect. De kerk is een tweebeukige gotische hallenkerk, maar heeft door de dakruiter en het portaal een neogotisch uiterlijk. Dat laatste geldt nog sterker voor het interieur, met name de meubilering. De gebrandschilderde ramen zijn vervaardigd door twee van de meeste bekende katholieke ateliers, te weten Mengelberg in Utrecht en de gebroeders Nicolas in Roermond. Mengelberg maakte onder meer de Lebuïnus-taferelen (1915) in het grote schip, terwijl Nicolas de levens van Willibrordus (1911) en Bonifatius (1922) uitbeeldde. De muurschilderingen zijn van de hand van Jan Dunselman (1863-1931). Te noemen zijn voorts de kruiswegstaties uit 1857 door de Amsterdamse schilder C.F. Philippeau (1825-1897), die in 14 taferelen het leven van Christus verbeeldde; het doopvont uit 1852 van J.Th.Stracké (1817-1891); de preekstoel ui 1838 door de Deventer beeldhouwer G. van Poorten (1804-1874); de reliekschrijn uit 1891 door J.H.Brom. Het orgel is in 1868 gebouwd door de Duitse gebroeders Ibach in een kast van de Deventer beeldhouwers van Poorten, in 1954-55 uitgebreid door de fa.Verschuren. De kerk is in 1972 inwendig opnieuw gewijzigd, waarbij het liturgisch centrum werd verplaatst. Tijdens het verwijderen van de vloer werden in dat jaar een groot aantal grafzerken en-stenen gevonden waarvan de belangrijkste in de nieuwe vloer zijn ingepast. In de jaren 1982-1984 is het gebouw grondig gerestaureerd in constructieve zin onder leiding van architectenbureau Roebbers en Klein Douwel. Ter bezichtiging is de kerk open op vrijdag en zaterdag van 11 tot 16 uur. Bovendien op de koopzondagen (doorgaans de eerste zondag van de maand), van na de viering om 11 uur tot 15 uur. Er is heel veel van historische waarde te bezichtigen.
Dian Padma (17 months ago)
A beautiful and serene church
Tim Kattevilder (3 years ago)
It's a beautiful church and it's a delight to sing in.
Powered by Google

Featured Historic Landmarks, Sites & Buildings

Historic Site of the week

Church of the Savior on Blood

The Church of the Savior on Spilled Blood is one of the main sights of St. Petersburg. The church was built on the site where Tsar Alexander II was assassinated and was dedicated in his memory. Construction began in 1883 under Alexander III, as a memorial to his father, Alexander II. Work progressed slowly and was finally completed during the reign of Nicholas II in 1907. Funding was provided by the Imperial family with the support of many private donors.

Architecturally, the Cathedral differs from St. Petersburg's other structures. The city's architecture is predominantly Baroque and Neoclassical, but the Savior on Blood harks back to medieval Russian architecture in the spirit of romantic nationalism. It intentionally resembles the 17th-century Yaroslavl churches and the celebrated St. Basil's Cathedral in Moscow.

The Church contains over 7500 square metres of mosaics — according to its restorers, more than any other church in the world. The interior was designed by some of the most celebrated Russian artists of the day — including Viktor Vasnetsov, Mikhail Nesterov and Mikhail Vrubel — but the church's chief architect, Alfred Alexandrovich Parland, was relatively little-known (born in St. Petersburg in 1842 in a Baltic-German Lutheran family). Perhaps not surprisingly, the Church's construction ran well over budget, having been estimated at 3.6 million roubles but ending up costing over 4.6 million. The walls and ceilings inside the Church are completely covered in intricately detailed mosaics — the main pictures being biblical scenes or figures — but with very fine patterned borders setting off each picture.

In the aftermath of the Russian Revolution, the church was ransacked and looted, badly damaging its interior. The Soviet government closed the church in the early 1930s. During the Second World War when many people were starving due to the Siege of Leningrad by Nazi German military forces, the church was used as a temporary morgue for those who died in combat and from starvation and illness. The church suffered significant damage. After the war, it was used as a warehouse for vegetables, leading to the sardonic name of Saviour on Potatoes.

In July 1970, management of the Church passed to Saint Isaac's Cathedral (then used as a highly profitable museum) and proceeds from the Cathedral were funneled back into restoring the Church. It was reopened in August 1997, after 27 years of restoration, but has not been reconsecrated and does not function as a full-time place of worship; it is a Museum of Mosaics. Even before the Revolution it never functioned as a public place of worship; having been dedicated exclusively to the memory of the assassinated tsar, the only services were panikhidas (memorial services). The Church is now one of the main tourist attractions in St. Petersburg.