Salvatorkirche was completed in 1415 and form an impressive architectural ensemble alongside the near twentieth-century town hall. The church is known as the final resting place of Flemish-born cartographer Gerhard Mercator (1512-1594). 

Comments

Your name

Website (optional)



Details

Founded: 1415
Category: Religious sites in Germany
Historical period: Habsburg Dynasty (Germany)

Rating

4.5/5 (based on Google user reviews)

User Reviews

Regina Dohlen (22 months ago)
Ein Ort der sich auch für Historisches erkunden lässt. Hier findet JedER ein offenes Ohr auch ausserhalb der Gottesdienste. Bin nicht gläubig...aber habe ein Auge für Architektur.
Oliver Tittmann (23 months ago)
Eine alte und erhabende Kirche, wirklich sehr eindrucksvoll. Die hier abgehaltenen Messen oder auch andere Veranstaltungen haben eine besonderen Flair. Der zuständige Pfarrer leitet diese Kirche und seine Gemeinde mit Hingabe und Herzblut.
Thomas Sondermann (2 years ago)
30 Min. ORGELKONZERT mit Markus Belmann aus Düsseldorf. Klasse!
H van Zalinge (2 years ago)
De Salvatorkirche is aan de buitenzijde een imposante- en prachtige kerk. Aangezien het raadhuis vlakbij staat en vanuit optisch oogpunt één geheel lijkt te vormen met de kerk, geeft het geheel een enorme indruk. De linkertoren blijkt van het raadhuis te zijn en maakt toch geen deel uit van de Salvatorkirche. De kerktoren is een beetje vreemd alsof er een grote spits verdwenen is. De kerk en het raadhuis zijn makkelijk te vinden met de goede bewegwijzering in de stad. Het verkeer is druk, en rijdt rond het plein waarop de kerk en raadhuis staan. De voetgangerslichten gaan soms wat snel naar rood, maar er blijkt toch voldoende tijd om over te steken. Op het plein voor de twee gebouwen staat de Mercator-bron. Een fontein met het standbeeld van geograaf Mercator (1552-1594). De fontein geeft geen drinkwater. De Salvatorkerk is van binnen behoorlijk eenvoudig en kaal, wat je aan de buitenzijde niet zou verwachten. Er staat een modern vormgegeven orgel, en de gebrandschilderde ramen zijn modern en de afbeeldingen simplistisch (cartoon-achtig). Wat een schrille tegenstelling tussen binnen- en buitenzijde van de kerk vormt. Oorzaak ligt waarschijnlijk bij de enorme bombardementen in 2e wereldoorlog op deze industriestad.
Siegfried Zahn (2 years ago)
Macht von außen einen imposanten eindruck ,schade das wir da nicht hinein gegangen sind. War einfach keine zeit für..
Powered by Google

Featured Historic Landmarks, Sites & Buildings

Historic Site of the week

Luxembourg Palace

The famous Italian Medici family have given two queens to France: Catherine, the spouse of Henry II, and Marie, widow of Henry IV, who built the current Luxembourg palace. Maria di Medici had never been happy at the Louvre, still semi-medieval, where the fickle king, did not hesitate to receive his mistresses. The death of Henry IV, assassinated in 1610, left the way open for Marie's project. When she became regent, she was able to give special attention to the construction of an imposing modern residence that would be reminiscent of the Palazzo Pitti and the Boboli Gardens in Florence, where she grew up. The development of the 25-hectare park, which was to serve as a jewel-case for the palace, began immediately.

The architect, Salomon de Brosse, began the work in 1615. Only 16 years later was the palace was completed. Palace of Luxembourg affords a transition between the Renaissance and the Classical period.

In 1750, the Director of the King's Buildings installed in the wing the first public art-gallery in France, in which French and foreign canvases of the royal collections are shown. The Count of Provence and future Louis XVIII, who was living in Petit Luxembourg, had this gallery closed in 1780: leaving to emigrate, he fled from the palace in June 1791.

During the French Revolution the palace was first abandoned and then moved as a national prison. After that it was the seat of the French Directory, and in 1799, the home of the Sénat conservateur and the first residence of Napoleon Bonaparte, as First Consul of the French Republic. The old apartments of Maria di Medici were altered. The floor, which the 80 senators only occupied in 1804, was built in the middle of the present Conference Hall.

Beginning in 1835 the architect Alphonse de Gisors added a new garden wing parallel to the old corps de logis, replicating the look of the original 17th-century facade so precisely that it is difficult to distinguish at first glance the old from the new. The new senate chamber was located in what would have been the courtyard area in-between.

The new wing included a library (bibliothèque) with a cycle of paintings (1845–1847) by Eugène Delacroix. In the 1850s, at the request of Emperor Napoleon III, Gisors created the highly decorated Salle des Conférences, which influenced the nature of subsequent official interiors of the Second Empire, including those of the Palais Garnier.

During the German occupation of Paris (1940–1944), Hermann Göring took over the palace as the headquarters of the Luftwaffe in France, taking for himself a sumptuous suite of rooms to accommodate his visits to the French capital. Since 1958 the Luxembourg palace has been the seat of the French Senate of the Fifth Republic.