Veltwijck Castle

Ekeren, Belgium

Veltwijck castle consists of a U-shaped water castle from the 16th century, situated inside a rectangular moated country park, and a U-shaped farmyard on the north side with a gatehouse. The castle was built in Renaissance style.

Comments

Your name



Details

Founded: 16th century
Category: Castles and fortifications in Belgium

Rating

4.3/5 (based on Google user reviews)

User Reviews

Jan Torfs (8 months ago)
Dit prachtige en goed bewaarde kasteel ligt in het centrum van Ekeren en leunt aan tegen het grote natuurreservaat De Oude Landen. Een gecombineerd bezoek aan het waterkasteel en het achterliggende natuurgebied vormt een ideale uitstap voor een volledige dag. Tussen 1949 en 2019 werd het kasteel achtereenvolgens geklasseerd als beschermd monument , bouwkundig erfgoed en als landschap. De Ekerenaars mogen hier dus terecht fier op zijn.
Carol Bamps (8 months ago)
Complex in traditionele bak- en zandsteenstijl, bestaande uit een U-vormig waterkasteel uit de 16de eeuw, gelegen binnen een rechthoekig omgracht landschapspark, en een U-vormig neerhof aan noordzijde met centraal poortgebouw, door een gekasseide lindedreef verbonden met de Veltwijcklaan. In een akte van 3 november 1545 is er sprake van de gedwongen verkoop van een hoeve op deze plaats. De oudste vermelding van het "Hof van Veltwijck" dateert van 1565. Zo genaamd naar de eerste eigenaar, Aert Van Veltwijck, een Antwerpse poorter die hier een "hof van plaisantie, een omwaterd lusthof", liet oprichten: een gesloten vierkant complex met vier slanke hoektorens te midden van een vijver (zie schilderij trapzaal). Tijdens het beleg van Antwerpen (1584-1585) kwam het complex leeg te staan en raakte het in verval. Eigenaars en verbouwingen volgden elkaar op; onder meer Lucas van Opmeer (circa 1656) die het kasteel een grondige opknapbeurt gaf. Vermoedelijk was het C. De Winter, een Antwerps koopman en eigenaar van 1754 tot 1780, die het kasteel aan de noordzijde liet openbreken en de gracht gedeeltelijk opvullen, zodat een U-vormig complex met binnenhof ontstond; voor de ingang werd in 1759 een beukendreef aangelegd. Circa 1905 werd het hoofdgebouw opgetrokken tot twee bouwlagen, samen met een algemene restauratie naar ontwerp van Blomme. Barones de Borrekens, eigenares vanaf 1902, verkocht het goed in 1929 aan de gemeente: het kasteel werd vanaf 1930 ingericht als gemeentehuis (sedert 1983 districtshuis) naar ontwerp van E. Bilmeyer en H. Claes; het park werd opengesteld voor het publiek (een gedeelte werd in 1931 verkocht als bouwgrond). Naar ontwerp van J. Boeren werd in 1966 een L-vormig paviljoen aansluitend op de dienstgebouwen opgericht. In 1980 restauratie van de funderingen van het hoofdgebouw, waarvoor de slotgracht werd drooggelegd. De tweede fase voorzag in de restauratie der voorgebouwen; goedgekeurd door de gemeente op 27/9/1983 en uitgevoerd naar ontwerp van Rutger Steenmeijer en Wouter Vlaanderen. Hoofdgebouw heden ontruimd wegens bouwvalligheid. Algemene restauratie voorzien. U-vormig aaneengesloten en vrij gaaf bewaarde dienstgebouwen van één bouwlaag onder leien zadeldaken; centrale ingangstoren op vierkante plattegrond van drie bouwlagen onder peerspits (leien); doorgang met moer- en kinderbalken. Op noordwestelijke hoek nieuw L-vormig paviljoen van één bouwlaag onder schild- en zadeldak (leien). Verankerde baksteenbouw op gecementeerde plinten, gemarkeerd door zandstenen speklagen, negblokken en steigergaten; overkragende daklijsten, bij de toren op houten consoles. Gesloten noordgevel, tot vóór de restauratie met een tweetal rondboogdeuren en sporen van gedichte muuropeningen. Zuidgevel met getrapte dakvensters: houten laadluiken in zandstenen omlijsting met waterlijst op consoles. Rechthoekige muuropeningen, waaronder kruiskozijnen en een bolkozijn (ingangstoren), in zandstenen omlijsting. Rondbogige ingangspoort in zandstenen omlijsting met negblokken, imposten en sluitsteen. Ingangstoren met zandstenen zonnewijzer en uurwerk (17de eeuw), respectievelijk aan zuid- en noordgevel. Haakse vleugel aan oostzijde met zuidelijke trapgevel (7 trappen + overhoeks topstuk). Ten zuiden de oorspronkelijke erven, heden met Franse tuinaanleg.
Jasmine (11 months ago)
Beautiful domain with park and well-preserved castle
Sandra Esteves (2 years ago)
Nice garden, safe and clean
Sven G. (2 years ago)
Leuk voor wandelingen. Enkel onderhoud vijver mocht beter.
Powered by Google

Featured Historic Landmarks, Sites & Buildings

Historic Site of the week

Royal Palace of Olite

The Palace of the Kings of Navarre of Olite was one of the seats of the Court of the Kingdom of Navarre, since the reign of Charles III 'the Noble' until its conquest by Castile (1512). The fortification is both castle and palace, although it was built more like a courtier building to fulfill a military function.

On an ancient Roman fortification was built during the reign of Sancho VII of Navarre (13th century) and extended by his successors Theobald I and Theobald II, which the latter was is installed in the palace in 1269 and there he signed the consent letter for the wedding of Blanche of Artois with his brother Henry I of Navarre, who in turn, Henry I since 1271 used the palace as a temporary residence. This ancient area is known as the Old Palace.

Then the palace was housing the Navarrese court from the 14th until 16th centuries, Since the annexation (integration) of the kingdom of Navarre for the Crown of Castile in 1512 began the decline of the castle and therefore its practically neglect and deterioration. At that time it was an official residence for the Viceroys of Navarre.

In 1813 Navarrese guerrilla fighter Espoz y Mina during the Napoleonic French Invasion burned the palace with the aim to French could not make forts in it, which almost brought in ruin. It is since 1937 when architects José and Javier Yarnoz Larrosa began the rehabilitation (except the non-damaged church) for the castle palace, giving it back its original appearance and see today. The restoration work was completed in 1967 and was paid by the Foral Government of Navarre.